NIEUWS

Nieuws

de officiële nieuwsbrief van de RP

#TK17 - volgende keer beter | 15 april 2017

Ondertussen hebben wij de 2e Kamerverkiezingen achter de rug, en zoals wij allemaal weten, heeft de RP dit jaar niet aan dit spektakel deel kunnen nemen. Helaas, want hoewel de 2e Kamer natuurlijk ons uiteindelijke doel was, is onze aanlooptijd eenvoudig niet lang genoeg gebleken om op tijd aan alle eisen te voldoen die door de kieswet worden vereist, want hoewel het niet heeft gelegen aan de hoeveelheid steunverklaringen die wij in zo'n korte tijd op hebben weten te halen, is het ons net niet gelukt om op tijd het waarborgbedrag voor registratie bij de kiesraad in te zamelen. Dat is jammer, maar het heeft ons wél laten zien dat wij genoeg steun in Nederland hebben om de volgende keer wél succesvol te zijn.

 

Nederland is nog niet af

Van te voren waren wij er immers al van bewust dat het moeilijk zou worden om ons in de korte tijd die wij tot onze beschikking hadden klaar te stomen. Toch was dit een risico dat wij het dubbel en dwars waard vonden om te nemen - ons land heeft immers nog altijd niet de democratische instellingen die je van een modern Westers land in de 21e eeuw mag verwachten, zoals bindende referenda over de EU, over de koning, over gemeentelijke herindelingen? Of wat dacht je soms van een gekozen burgemeester?

 

Ook heeft ons land hulp nodig op andere onderwerpen die van vitaal belang zijn, maar waaraan tot nu toe door onze regering maar bar weinig aandacht is gegeven, zoals het feit dat het ZZP’ers nog altijd onredelijk moeilijker gemaakt wordt om op onafhankelijke basis te werken, het feit dat ons systeem van immigratie en inburgering volstrekt ineffectief is gebleken, waardoor zowel de nieuwkomer als de gemiddelde Nederlander tussen wal en schip is komen te zitten, het feit dat de ontwikkeling en promotie van de Nederlandse taal en cultuur duidelijk geen prioriteit voor onze regering is, het feit dat doel van ons buitenlandbeleid voornamelijk het te vriend houden van Rusland en Amerika in lijkt te houden, ook als die landen dingen doen die zowel moreel als wettelijk gezien volslagen fout zijn, en ook volstrekt niet in het belang van Nederland zijn, en zo kunnen wij nog wel even doorgaan. In een notendop: Nederland heeft broodnodig behoefte aan veranding, als wij meer dan een middelmatig landje willen zijn, hoewel de uitkomst van de afgelopen verkiezingen laat zien dat er in de toekomst maar weinig zal veranderen.

 

#TK17: Meer van hetzelfde

de Grijzepakkenbrigade in actie

De status quo is de duidelijk winnaar van de verkiezingen geweest, helaas kan ons land het zich niet langer veroorloven om gewoon door te gaan alsof er niets aan de hand is. Immers: stilstand is achteruitgang, en wij moeten ervoor zorgen dat ons land zich in de juiste richting ontwikkeld, op een manier die voor iedereen gunstig is: Ondernemers, werknemers, nieuwkomers en oudgedienden, in plaats van alleen de heersende elite op het Binnenhof. Ons land wordt immers nog altijd gedomineerd door een politieke club van regenten, een schimmige Grijzepakkenbrigade, die doen wat zij kunnen om de gemiddelde Nederlander in het gareel te houden, en om nieuwkomers op het politieke toneel buiten de deur te houden. Daarom geloven wij dat onze partij nu meer dan ooit nodig is: Om ons land een injectie aan vrijheid, democratie en welvaart te geven!

 

Wij geven niet op!

Want wij geven niet op. De verkiezing in 2017 was een manmoedige poging om binnen een korte aanloopperiode en met absoluut minimale middelen klaar voor de verkiezingen te komen, en hoewel dit niet de uitkomst heeft gehad die wij hadden gewild, is het toch ook niet zonder zijn eigen beloning geweest. In deze aanloopperiode hebben wij immers onze organisatie opgezet, ons eerste legioen aan leden gewonnen, onze ideologische ondergrond gelegd, een bestand opgebouwd van mensen die bereid zijn om steunverklaringen te geven, contacten gelegd met Nederlandse media en andere organisaties, en nog veel meer. En misschien het belangrijkste nog: Wij hebben onze lessen geleerd – wat wij fout hebben gedaan én wat wij goed hebben gedaan in onze aanloop naar de verkiezingen van 2017. En dankzij al deze voorbereidingen, die hand in hand gaan met de verbeteringen die wij de afgelopen maand hebben doorgevoerd op basis van de lessen die wij hebben geleerd, komen wij nu wél goed beslagen ten ijs.

 

Nu wél klaar voor de strijd

Een aantal veranderingen zijn al onmiddelijk zichtbaar: Onze website is beter, met een professioneler ontwerp en een gebruikersvriendelijker design, ook hebben wij nieuwe partijkleuren gekozen om ons duidelijker te onderscheiden in het Nederlandse politieke landschap, en hebben wij ons logo een makeover gegeven. Veel van deze veranderingen hebben zich echter ook in de achtergrond afgespeelt: Zo hebben wij onze partij uitgebreid door een kleinere politieke groepering in ons midden op te nemen die dezelfde doeleinden als wij nastreven, zo zijn wij ons bestuur op strakkere lijnen aan het organiseren, en zo hebben wij ook onze lidmaatschapsregels gereguleerd, wat betekent dat met ingang van 2017 een volledig lidmaatschap 12 euro per jaar kost, wat het wettelijk minimum is dat door de kieswet is neergelegd. Hoewel wij hier dankzij de Nederlandse wetgeving maar moeilijk onderuit kunnen komen, begrijpen wij ook dat het niet eerlijk is om zomaar een prijsverhoging in te voeren. Daarom hebben wij besloten om al onze bestaande leden 1 jaar lidmaatschap gratis te geven, als een bedankje voor jullie doorgaande steun en toewijding. Na 1 jaar lidmaatschap zul je van ons een bericht ontvangen om jouw lidmaatschap al dan niet te verlengen, en als je dan zegt dat het zo welletjes is geweest, dan kun je je op dat moment natuurlijk zonder probleem uit laten schrijven.

 

Natuurlijk hopen wij dat je met ons door zult gaan in onze queeste om Nederland beter te maken. Zo gaan wij ook verder om nieuwe leden te werven en om onze voelers uit te steken naar andere organisaties voor wie het interessant kan zijn om hun krachten met ons te bundelen, en zijn wij nu ook bezig om een grassroots-campagne te ontwikkelen om onze zichtbaarheid te vergroten.

 

Wij geven nooit op, omdat wij zien dat Nederland ons nu meer dan ooit nodig heeft: Ons land is immers nog altijd in handen van de politieke elite op het Binnenhof, die niet van plan zijn om ons land effectief de 21e eeuw door te loodsen door de nodige democratische, economische en sociale veranderingen door te voeren waarvan wij allemaal kunnen zien dat ons land die echt nodig heeft. Daarom willen wij jullie bedanken voor jullie doorgaande steun, en beloven wij jullie dat wij nooit zullen opgeven om Nederland beter te maken.

Het RP-team

 

 

 

 

 

Geef ons jouw steun! | 16 januari 2017

Bron: Teun Berserik, Kiesraad

Om te beginnen, zijn wij nog op zoek naar mensen van over heel Nederland die bereid zijn om een ondersteuningsverklaring voor onze beweging te geven. Dit is een eenvoudig formulier dat ingevuld moet worden op het stadhuis van jouw gemeente in de week voor de kandidaatstelling (23 t/m 30 januari) . In bepaalde delen van ons land zijn wij sterker vertegenwoordig dan in andere, daarom zoeken wij mensen uit heel (!) Nederland om ons te steunen. Daarom vragen wij al onze leden, volgers en medereizigers om je vandaag nog bij ons op te geven om een ondersteuningsverklaring te geven!

 

Vervolgens sturen wij jou het vooraf ingevulde formulier op, die je dan bij de verkiezingsbalie op het gemeentehuis moet ondertekenen. Hier zet de ambtenaar van de gemeente dan een stempel op, en dan is het klaar! Zo eenvoudig is het. Geef je daarom vandaag nog op om ons te steunen op weg naar de Kamer! Via deze link.

 

 

Deadline!

Wij hebben de afgelopen maanden hard doorgewerkt om onze visie voor een nieuw Nederland werkelijkheid te maken. Desondanks wegen de laatste loodjes altijd het zwaarst. Zo is 30 januari a.s. de dag waarop de officiele kandidaatstelling voor de Tweede Kamerverkiezing moet gebeuren door partijen, bewegingen en individuen die aan de verkiezingen mee willen doen. Om ervoor te zorgen dat wij op die datum klaar staan, hebben wij nu jouw hulp nodig!

 

 

Crowdfunding! | 16 januari 2017

Hoewel de Nederlandse kieswet zegt dat iedere burger het recht heeft om zich verkiesbaar te stellen, moet je desondanks toch betalen om aan de verkiezingen mee te mogen doen. Dat geldt ook voor ons. Zo zij wij verplicht, als een nieuwe politieke organisatie, eerst nog een waarborgsom van 12.250 bij de Kiesraad storten voordat wij op 30 januari onze kandidatenlijst in mogen dienen. Dit is een eis die in de Nederlandse kieswet staat. En hoewel ons ledental gestaag blijft groeien, hebben wij dit bedrag ondertussen nog niet helemaal bij elkaar weten te krijgen. Nu lijkt 12.250 misschien een hoop geld, maar als al onze leden & volgers slechts 10 euro per persoon zouden geven, dan zouden wij vandaag al klaar zijn! En daar hebben wij nu jouw hulp bij nodig!

 

Reik elkaar de hand!

Daarom hebben wij vanaf vandaag een crowdfundingscampagne opgezet om dit bedrag in te zamelen, en vragen wij al onze leden, volgers, lezers en medereizigers om een donatie te doen (via deze link), zodat wij aan het einde van deze maand onze kandidatenlijst in kunnen leveren, en wij na de verkiezingen kunnen proberen om medemenselijkheid, keuzevrijheid en onafhankelijkheid terug in de Nederlandse politiek te brengen! Doneer daarom vandaag nog! en vergeet niet om deze link te delen, want hoe meer mensen hiervan weten, hoe beter voor iedereen!

Momentopname: The Secret Life of Walter Mitty | 16 januari 2017

In Momentopname bekijken wij een (politiek) opmerkelijk boek, film, televisie, en meer. Vandaag:

Bron & Copyright: 20th Century Fox

The Secret Life of Walter Mitty

Hoewel The Secret Life of Walter Mitty misschien oorspronkelijk bedoeld is als een eenvoudige comedy over een sullige man die onbedoeld een gigantisch avontuur beleeft, heeft het brein achter deze film (Ben Stiller, die ook de hoofdfiguur speelt) een film afgeleverd die absoluut briljant is, op een bescheiden manier.

 

In het kort

Dez film is genoemd naar zijn hoofdpersoon: Walter Mitty, een sullige, grijze, absoluut rechtstaande "werkbij" die niets anders kent dan een eindeloze sleur van werk en verwantwoordelijkheid, maar die in het geheim droomt van een avontuurlijk leven als poolontdekker of superheld, maar die in het echte leven te bang is om het meisje van zijn dromen aan te spreken.

 

Op een dag echter wordt het blad waar hij voor werkt opgekocht en opgedoekt in een typisch Amerikaanse manoeuvre, waarbij vrijwel het gehele personeel naar huis wordt gestuurd, en het wordt zijn taak om de foto te verwerken die op de omslag van de allerlaatste uitgave zal komen te staan. Echter een probleempje, want hij is hem kwijt ...

 

Wat volgt is een lange zoektocht naar de man die deze foto heeft genomen, een zoektocht die hem de dingen laat ervaren waar hij altijd al van gedroomd heeft, maar die hij zich zelfs in zijn dromen niet voor kon stellen.

 

De moraal van het verhaal

Dit is volstrekt geen politieke film. Er valt geen enkele politieke boodschap in te ontdekken. Deze film is vosltrekt a-politiek ...

Desondanks is het een film die wij met toch jullie willen delen, omdat The Secret Life of Walter Mitty over het belang van risico's nemen gaat. Het laat zien waarom het van belang is om nieuwe dingen te proberen, dingen waarvan je van te voren niet zeker kunt zijn dat het goed zal aflopen of niet. Het laat zien waarom het belangrijk is om buiten je "comfortzone" te stappen, en iets te doen waar je echt in gelooft, ook al is er geen garantie op succes

.

En dat is toch een belangrijke politieke les, omdat er zonder risico's geen vooruitgang kan zijn, en er zonder enthousiasme en de wil om jezelf te verbeteren geen levende politiek kan bestaan waar de inwoners van ons land actief bij betrokken worden ...

 

Deze film is een aanrader!

Dossier van de Dag ... Grondwet | 16 januari 2017

Wij begrijpen dat onze website een hoop complexe informatie bevat, en dat niemand de tijd heeft om dit allemaal in een dag door te lezen. Om onze leden en lezers daarom de helpende hand te geven om toch een compleet overzicht van ons programma te krijgen, lichten wij in elke nieuwsbrief gedetailleerd een bepaald programmapunt toe. In de vorige editie hebben wij het over Democratie en Koninkrijk gehad, vandaag is de buurt aan de Grondwet: Lees verder

 

Onze grondwet is een dode letter!

Onze grondwet is het basisdocument van onze staat - het zijn de basisregels die regelen hoe ons land functioneert.

Dat is het principe, maar in de praktijk werkt de grondwet niet zo, aangezien de meeste artikelen zelf geen tekst bevatten, maar naar de reguliere wetboeken terugverwijzen, zonder verder details te geven. Hierdoor is onze grondwet een relatief loos document, dat niet bijzonder veel te betekenen heeft. Vergelijk onze grondwet eens met de Amerikaanse, de Franse, de Duitse, of de Zuid-Afrikaanse, en dan zie je het verschil!

 

Een grondwet zonder ballen

Een groot manko van onze grondwet is het feit dat niemand het recht heeft om zijn rechten aan de grondwet te toetsen. Je kunt niet, bijvoorbeeld, op basis van Artikel 1 een rechtzaak aanspannen tegen een individu, een organisatie, of de overheid. Onze grondwet is voornamelijk een symoblisch document, zonder daadwerkelijke rechtsgeldigheid of toepasbaarheid. Vergelijk deze situatie nogmaals met landen zoals Duitsland, Amerika, Zuid-Afrika, en zelfs Belgie - waar er allemaal een Grondwettelijk Gerechtshof bestaat waar een burger zijn grondwettelijke basisrechten kan beschermen. Maar niet in Nederland ...

 

Wat gaan wij hieraan doen?

Om een einde te maken aan dit gebrek aan grondwettelijke bescherming van de burger, pleit Reform voor de onmiddellijke oprichting van een nieuw Grondwettelijk Gerechtshof, die als een aparte organsiatie naast de Hoge Raad zal bestaan, en die een volstrekt aparte functie zal innemen. Het basisidee is dat dit een gerechtshof wordt waarvan alle inwoners van Nederland direct gebruik kunnen maken als zij van mening zijn dat zij in hun grondwettelijke rechten zijn aangetast, zij het door een ander, een organisatie of bedrijf, of door de overheid, net zoals in vele andere landen al bestaat, zoals Duitsland, België, de VS, Zuid-Afrika, enzovoort. Alleen in ons land nog niet ...

 

Wij vinden wij dat de Nederlandse grondwet grootschalig moet worden uitgebreid. Zo moet dit vernieuwde document een duidelijke omschrijving bevatten van alle grondrechten die een Nederlandse burger bezit. Dit staat in sterk contrast met de huidige grondwet, waarvan de meeste artikelen enkel of grotendeels naar de reguliere wetgeving terugverwijzen, zonder verdere details te geven, wat het een loos document maakt. Kortom, onze grondwet moet een levend document worden dat dienst kan doen als de elementaire blauwdruk van onze natie, in plaats van het ruggegraatloze "symbool" dat het nu is.

 

Voor meer informatie, zie ook ons standpunt over democratie .

 

Vergeet niet te tekenen! | 16 januari 2017

Met enige regelmaat krijgen wij verzoekjes van onze leden om een standpunt over een bepaald onderwerp in te nemen of om een petitie over een bepaald onderwerp te starten. Aangezien wij nu eenmaal heilig in democratische medezeggenschap geloven, willen wij doen wat wij kunnen om dit mogelijk te maken. Daarom hebben wij sinds de vorige nieuwsbrief een aantal nieuwe petities toegevoegd, waardoor de petities die wij nu ondersteunen nu als volgt zijn gegroeid:

 

| NEXIT | Republiek – Ja of nee? | Wietitie – Cannabis legaal of illegaal? | Palestina - Tijd voor vrede in het Midden Oosten |

 

Heb jij ook iets dat aan je hart ligt en waarvan jij vindt dat wij er werk van moeten maken? Laat het ons weten om te zien of wij het toe kunnen voegen en er zo werk van kunnen maken!

De Opiniepeiling | 16 januari 2017

Het succes van Reform drijft op zijn legioen van leden, volgers en medereizigers om onze visie voor een vrij en eerlijk Nederland te realiseren. Daarom telt jouw mening!

 

De vraag van vandaag: Malaysia Air MH17 - de regering produceert rapporten maar weigert om de vinger te wijzen. Wat moeten wij doen om de schuldigen te vinden en voor het gerecht te brengen? Laat ons weten wat jij vindt en hoe wij eindelijk eens gerechtigheid kunnen krijgen.. Laat ons weten wat je denkt via www.democ.nl/opinie.html, of door je antwoord terug te sturen naar redactie@democ.nl

Zorg alleen voor de rijken? | 29 september 2016

Bron: 1Limburg.nl

Volgens een onderzoek van TNS NIPO heeft tien procent van de Nederlanders die in de eerste zeven maanden van 2016 zorg nodig hadden geen medische hulp gezocht omdat zij dit niet konden betalen. De boosdoener? Het eigen risico.

 

Nederland kan geen zorg betalen

Uit dit onderzoek blijkt ook dat het percentage mensen dat gedwonden is om zorg te mijden of uit te stellen omdat zij hier het geld niet voor hebben licht is gestegen vergeleken met 2015.

 

Van de overige 90% van de Nederlanders die dit jaar wel van zorg gebruik hebben moeten maken, heeft 14% een betalingsregeling af moeten sluiten met hun zorgverzekeraar. Dit betekent dus dat 24% procent van de mensen die zorg nodig hebben dit niet of alleen met moeite kunnen betalen! Dat is dus één kwart van de Nederlandse bevolking voor wie zorg moeilijk te bereiken is vanwege het prijskaartje dat eraan hangt.

 

Een groot probleem voor lage inkomens

Of, om exact te zijn, door het feit dat Nederlanders elke maand voor gedwongen zorgverzekering moeten betalen, maar desondanks ook de eerste +/- 300 euro van hun doktersrekening moeten voldoen voordat zij iets van de verzekering terugkrijgen. Voor mensen met een hoog inkomen is een groot eigen risico immers geen groot probleem, maar voor Nederlanders met een laag inkomen kan dit een onoverbrugbaar probleem zijn: Stel je voor dat je aan het einde van elke maand maar 300 euro besteedbaar inkomen overhebt, na rekeningen, huur, enzovoort. Daar moet dan nog zo’n 100 euro (met zorgtoeslag) vanaf voor de zorgverzekering – dan heb je nog 200 euro over. Hoe kun je dan zorg inkopen als je eigen risico +/- 300 euro is? En voor veel Nederlanders die elke maand weer de eindjes aan elkaar moeten zien te knopen, is dit precies het probleem ...

 

Een rem op noodzakelijke zorg

Maar, het moet gezegd worden dat het eigen risico precies doet wat het moet doen: In 2008 is het verplichte eigen risico in de zorg immers ingevoerd om als rem te dienen zodat mensen minder snel naar de dokter gaan of medicijnen kopen. Het idee was dat je alleen voor een zéér serieuze ingreep naar de dokter zou gaan – en dat is precies wat er nu gebeurt: In Nederland moet je letterlijk al halfdood zijn voordat je naar de dokter stapt, en zelfs dan enkel als je genoeg geld op je rekening hebt staan.

 

Geld voor wapens, maar niet voor onderzoek

Zelfs bij de invoering van het eigen risico in 2008 was men er al van bewust dat er een risico bestond dat mensen die echt hulp nodig hebben hulp desondanks zouden vermijden, enkel omdat zij hier de financiële middelen niet voor hebben. Desalniettemin is dit een kwestie die nooit goed is onderzocht. Wat vreemd is, aangezien ons kabinet wel bijna 7 miljard euro overheeft voor een Joint Strike Fighter, maar voor onderzoek naar de effecten van het gedwongen eigen risico op de gezondheid van gemiddelde Nederlander is plots geen geld meer te vinden.

 

Het eigen risico: Een belasting op ziektes en ongevallen

De ontwikkeling van het eigen risico is ook een goede indicator van de politiek die door het kabinet wordt gevoerd, en het gebrek aan interesse voor normale mensen: In 2008 werd dit bedrag immers vastgesteld op 150 euro per jaar. Zes jaar later is dit bedrag ondertussen tot gemiddeld 385 euro per jaar opgelopen. Geen probleem voor het gemiddelde VVD-lid misschien, maar als je je aan de onderkant van de inkomensschaal bevindt, dan vormt dit een onoverbrugbaar obstakel om gezond te blijven. Dit gebrek aan empatie wordt misschien nog het best geïllustreerd door het feit dat spoedeisende hulp in ziekenhuis wedegelijk onder het eigen risico valt: Als je jouw been dus breekt, of overreden wordt door een bus, dan moet je hier dus zelf voor betalen.

 

Het eigen risico in de zorg: Alleen in Nederland is het ons gelukt om een belasting te leggen op ziektes en ongevallen.

 

Betaalbaar, door verantwoordelijk te zijn

Bij de ReformPartij geloven wij dat het eigen risico niet nodig is: Door op een intelligente manier onze financiën te beheren (in plaats van miljarden uit te geven aan een oorlogsvliegtuigje dat wij niet nodig hebben en nog niet eens hebben gekocht) kunnen wij ervoor zorgen dat elke Nederlander toegang tot betaalbare zorg krijgt – op een sociale en verantwoordelijke manier, in plaats van mensen te straffen omdat zij ziek zijn – want dat is onmenselijke kil!

 

Reageer op dit artikel

 

Algemeen kiesrecht onder vuur | 29 september 2016

Bron: Flaticon & ReformPartij

Op 9 augustus jl. heeft Trouw een artikel gepubliceerd waarin het algemeen kiesrecht frontaal wordt aangevallen. Het is spijtig dat juist ex-verzetskrant Trouw besloten heeft om de democratie de rug toe te keren, maar in dit artikel wordt het woord gegeven aan Mays Talib en Andrea Wagemans, die hier een plan voorstellen dat inhoudt dat iedere kiezer voortaan een stembewijs moet behalen voordat hij aan de verkiezingen deel mag nemen – en dus zijn stem mag uitbrengen. Waarom? Om zo “gevaarlijk stemgedrag” te voorkomen.

 

Gevaarlijk stemgedrag

Maar wat bedoelen zij precies met dit “gevaarlijk stemgedrag”? – uit hun voorstel blijkt: elke stem die tot een uitkomst kan leiden die niet in lijn ligt met wat de gevestigde orde wilt zien. Natuurlijk geven zij hier als voorbeeld om hun voorstel te onderbouwen de ontsteltenis rond het referendum rond Brexit, om te illustreren hoe, volgens hen, de Britten geen flauw idee hadden waar zij precies over aan het stemmen waren.

 

Ook wordt Geert Wilders prominent genoemd, met de duidelijk leesbare subtekst dat a) PVV-stemmers dom zijn, en b) Geert Wilders eng is. En dit mag dan wel een stelling zijn waar velen het mee een zullen zijn, maar desondanks is dit geen geldige reden om mensen hun stemrecht te ontnemen, enkel omdat zij voor de PVV stemmen. Dat is immers geen democratie meer, maar een communistisch/facistisch regime.

 

Pas stemmen na examen

Om precies te zijn, stellen Talib en Wagemans dat stemmers een examen moeten doen om te mogen stemmen. Door middel van dit stemexamen moeten wij dan eerst aantonen dat wij begrijpen wat de basisprincipes van het democratisch stelsel inhouden, “wat stemmen is”, en wat het verschil tussen democratie en facisme is. Een voorbeeldvraag die zij voorstellen, is als volgt: “Wat definieert fascisme?”

Kun jij hier nu antwoord op geven? Zonder het eerst op te zoeken?

 

Daarnaast impliceren zij ook op een vrij doorzichtige manier dat om dit stemexamen te kunnen behalen je ook “basisinformatie” moet weten zoals wie er nu precies in het huidige kabinet zit, en alleen dan kun je je stemdiploma halen om van jouw democratisch grondrecht gebruik te mogen maken.

 

Het doel van het stemexamen

Maar waarom zou iemand in vredesnaam ijveren voor het invoeren van zo’n stemexamen? Wat is het nut?

 

Wel, da’s eenvoudig: Om ervoor te zorgen dat zo min mogelijk normale mensen in staat zijn om van hun demcoratisch recht om te stemmen gebruik te maken. Want hoeveel Nederlanders zouden in staat zijn om dit examen te behalen? Weet jij wie de minister van economische zaken is? – zonder het op te zoeken? Ken jij het verschil tussen socialisme en communisme? Dit moet je weten, ’t staat in het examen!

 

Dus daar hebben wij al een flink percentage van het Nederlands electoraat dat dit stembewijs nooit zal kunnen behalen, aangezien alleen een echte die-hard volger van de Nederlandse politiek in staat zal zijn om genoeg goede antwoorden te geven.

 

En de rest van de Nederland, die wel het stembewijs kunnen halen? Die hebben hier waarschijnlijk de tijd voor of geen zin in – immers: een gemiddeld examen kost je ongeveer 2 uur van je leven om te doen – heb jij hier tijd voor? Heb jij nog zin om 2 uur lang een examen af te leggen nadat je net van je werk thuis bent gekomen? En waar laat je de kinderen dan? En wie zorgt er voor het avondeten? En wanneer moet je dan je huiswerk doen voor je echte graad waar je voor aan het studeren bent? – uiteindelijk is dit een plan met een duidelijk doel: Om na de macht in het land ook het stemrecht in een kleine kring te concentreren – aangezien normale mensen zich volgens de kliek in het Binnenhof niet met politiek dienen te bemoeien, het is immers hun land toch niet om te besturen?

 

Een handvat om de ongeinformeerde keizer dwangmatig bewust te maken

Maar natuurlijk wordt dit niet zo gepresenteerd. In plaats daarvan stellen Talib en Wagemans deze maatregel voor als een “handvat” dat mensen helpt om zin te maken van een veranderende wereld door hun politiek bewustzijn te vergroten. Daarbij handig over het hoofd ziend dat wij daar al kranten, televisie, het internet (inclusief sociale media) voor hebben. Mensen worden niet politiek bewust door ze een boek voor hun neus te houden en ze te zeggen: “lezen, of anders!” Dat is een methode die op de middelbare school al niet werkt, en in het echte leven al helemaal niet. Nee, mensen worden politiek bewust omdat zij zelf de behoefte voelen om te weten wat er aan de hand is – en sommige mensen hebben hier nu eenmaal niet de behoefte toe, of de tijd voor. Dat betekent niet dat zij geen recht om hun stem uit te brengen meer mogen hebben. Uiteindelijk worden mensen uit eigen beweging politiek bewust, omdat zij zelf die interesse voelen – dwang helpt niet, en het feit dat vooral Wagemans dit niet begrijpt, is verassend, aangezien zij op een hogeschool werkt.

 

Net zo redelijk als een rijbewijs

Ten laatste proberen zij deze maatregel te verkopen door te zeggen dat een stembewijs & -examen “een hele redelijke eis is om aan het democratische proces deel te momen nemen” – specifiek door een stembewijs te vergelijken met een rijbewijs, omdat je zo de “verstrekkende gevolgen van roekeloos stemgedrag” kunt voorkomen.

 

Oud-verzetskrant opent het vuur op de democratie

Toch moet je je afvragen waarom juist een krant als Trouw, die zijn sporen als verzetskrant heeft verdient, juist in de strijd tegen het Duits fascisme, nu besloten heeft dat het tijd is om de aanval te openen op het algemeen kiesrecht? Natuurlijk is Trouw altijd iets conservatief geweest, maar objectief gezien vormt democratische inspraak juist een uiterst conservatieve Nederlandse waarde: In de 17e Eeuw waren wij immers al de eerste min-of-meer democratische staat van de moderne wereld. Ondertussen zou een instinctieve waardering voor het democratisch proces wel in ons nationaal DNA ingebakken moeten zijn – maar desondanks nee, toch niet ...

 

Elke stem onder controle

Op een bepaald niveau begrijpen de schrijvers van dit plan wat de gevolgen hiervan zijn, en zij geven het zelf toe: “Het enige mogelijke nadeel van de invoering van een stembewijs is de nog verdere daling van de opkomst bij verkiezingen. Met als gevolg dat de legitimiteit van de uitkomst van verkiezingen nog verder onder druk zal komen te staan. “ Maar dat is natuurlijk ook de bedoeling van dit plan: Om ervoor te zorgen dat zo min mogelijke “gevaarlijke stemmen” worden uitgebracht, moet je de opkomst immers drukken, zodat je zeker weet dat elke stemmer legitiem, geverifieerd en gecontroleerd is, en goed in het Nederlandse partijstramien past. Want dat is wat dit plan inhoud: Want als je elke potentiële stemmer eerst dwingt om een examen af te leggen om van hun grondrecht gebruik te mogen maken om aan het politieke proces deel te nemen, dan heeft dit een organisatie nodig om de examens af te leggen, dan heeft dit tekstboeken nodig, dan heeft dit registraties nodig en databanken met de namen van mensen die hun examen hebben afgelegd - kortom: het heeft een controleapparaat nodig dat de overheid in staat stelt om de kiezer een bepaalde richting in te duwen. Hoe lang zal het duren voordat de huur- of kindertoeslag die je krijgt of het bedrag van jouw volgende belastingaanslag afhankelijk wordt van de keuze die je in het stemhokje hebt gemaakt?

 

En dan: Leve onze Grote Leider!

En zodra wij het stemexamen enhet stembewijs hebben ingevoerd, bevinden wij ons in de perfecte positie om net zoals een stelletje uitzinnige Noordkoreanen met vlaggetjes langs de weg gaan staan om onze Grote Leider te bejubelen – da's redelijk, toch? Want wij wonen in een democratische rechtsstaat. Toch?

Hmmpf!

 

 

Wie wil de JSF? | 29 september 2016

Bron: combscartoons@yahoo.com

 

Sinds 7 juni jl. is ‘ie er eindelijk: De Joint Strike Fighter vliegt door de Nederlandse lucht ... ook al is hij peperduur, wil eigenlijk niemand hem en hebben wij hem volstrekt niet nodig, toch is het 800 miljoen euro later eindelijk zover. Maar dan hebben wij ook wat, toch?

 

Duur speelgoed

Hoewel, toch niet ... Want de JSF die op 7 juni jl. over ons land heeft gevlogen, heeft dit enkel als publiciteitsstunt gedaan, om “het Nederlandse publiek er kennis mee te laten maken” – volgens een woordvoerder van het ministerie van defensie. Het vliegtuig is op dit moment niet actief binnen de luchmacht, maar in feite weinig meer dan een speelgoedje van defensie, die graag aan de rest van Nederland wil laten zien wat zij met onze belastingcenten hebben aangeschaft, maar doodsbang zijn om het voortijdig kapot te maken.

 

Geplaagd door defecten

En de luchtmacht heeft goede reden om daar bang voor te zijn: In 2013 werden heeft het Amerikaanse ministerie van defensie immers uit eigen beweging testvluchten met de JSF opgeschort omdat er een scheur in een turbineblad (deel van de motor) en een defect in het aandrijvingssysteem zelf waren ontdekt – waarvan nooit bekend is gemaakt wat de oorzaak hiervan nu precies was ...

 

Een prijskaartje met 9 nullen

Maar naast een twijfelachtige kwaliteit, kun je je ook vragen stellen over het prijskaartje dat aan deze machine hangt: Op dit moment heeft Nederland al zo’n 800 miljoen euro in dit project van de Amerikaanse regering gestoken. Maar goed, straaljagers kosten nu eenmaal veel geld, toch? En nu hebben wij ze in ieder geval ... Helaas niet, aangezien deze 800 miljoen euro slecht een eerste “investering” in het JSF-project is – de vliegtuigen zelf kosten zo’n 85 miljoen dollar per stuk (oftewel: 76 miljoen euro) en aangezien de Nederlandse regering van plan is om 85 straaljagers aan te schaffen, zou dit ons zo’n 6,5 miljard euro gaan kosten! Om exact te zijn, is het totale prijskaartje voor de aanschaf van 85 JSF’s 6.460.000.000 euro! Da’s dus een 6 met 9 nullen.

 

Budget, welk budget?

Maar dan zijn we er nog niet: Het JSF-project is ondertussen beroemd en berucht voor zijn neiging om het budget te overschreiden, en er wordt verwacht dat hier nog eens 50 miljoen euro bovenop komt. Voor de gemiddelde Nederlander meer geld dan hij ooit in zijn leven in handen zal krijgen, maar bovenop een bedrag van 6,5 miljard is dit natuurlijk een peulenschil ... Maar laten wij ook de trainingen van onze piloten door de Amerikaanse luchtmacht, onderhoud en herstel door de fabricant (Lockheed-Martin), originele vervangonderdelen, enzovoort niet vergeten, zodat wij uiteindelijk voor deze vliegtuigen zullen blijven betalen zolang wij deze in onze luchtmacht blijven hebben ... De JSF is de vliegende evenknie van heroïne: Zodra je de eerste investering doet, zit je er voor de rest van je leven aan vast.

 

Maar geen geld voor zorg, onderwijs en sociale zekerheid

Het wrange is dat de Nederlandse overheid er geen probleem mee heeft om zonder blikken of blozen 6 tot de 10e macht euro aan wapens uit te geven, terwijl er volgens diezelfde regering op zaken zoals betaalbare zorgverlening, betaalbaar onderwijs en sociale zekerheid bezuinigd moet worden, omdat er geen geld voor zou zijn!

 

Met 7 miljard kan onderwijs gratis

Nu kun je je afvragen: Wat zouden wij met deze 6,46 miljard euro hebben kunnen doen om deze problemen effectief op te lossen? De mogelijkheden zijn eindeloos: Wij zouden dit bedrag kunnen gebruiken om ervoor te zorgen dat hoger onderwijs geheel gratis wordt (net zoals dat in Duitsland al is), of in ieder geval niet meer dan 500 euro per jaar per studie kost (zoals dat in België al is) in plaats van het besluit van de Nederlandse regering: Om het hoger onderwijs duurder en onbereikbaarder te maken, door elke student te dwingen om een lening af te sluiten en door, wat een maatregel is die natuurlijk vooral achterstandsleerlingen het hardst treft, maar ook voor leerlingen die verder willen studeren, door vervolgstudies onbetaalbaar te maken, tenzij je toegang tot het grote geld hebt. Het huidige onderwijsbeleid is ontworpen met het idee in gedachten dat Nederlanders niet moeten studeren, tenzij zij uit een rijke familie komen.

 

Met 7 miljard kan de zorgverzekering betaalbaar

Ook hadden wij dit geld kunnen gebruiken om de maandelijkse zorgverzekering goedkoper te maken, of om het eigen risico te elimineren, aangezien zelfs met de zorgtoeslag van de belastingdienst, zo’n 10 % van de Nederlanders die in de 1e helft van 2016 zorg nodig hadden dit niet konden betalen (volgens een onderzoek van TNS NIPO), omdat het eigen risico te groot was.Een oplosbaar probleem, als wij ons geld niet aan zinloos oorlogsspeelgoed zouden hebben weggegooid.

 

met 7 miljard kunnen werklozen weer aan het werk

Of wij hadden dit geld kunnen gebruiken om het 1 ½ miljoen sterke leger officiële werklozen dat Nederland rijk is aan het werk te krijgen, door hen te helpen om zich als ZZPer op de been te zetten (en ook elke andere Nederlander die daar behoefte aan heeft). Het is een eenvoudig uitvoerbaar plan dat een directe posittieve invloed zal hebben. En om het nog mooier te maken, kost het ons uiteindelijk geen cent, aangezien dit dit een investering is die zichzelf uiteindelijk weer terugbetaald, als wij het maar goed uitgedacht en met een duidelijk beleid uitvoeren (zie ook: het NOF), en daarnaast er direct toe bij zal dragen dat onze economie groeit en ons werkloosheidpercentage krimpt. Een ideale oplossing, maar niet iets waar het kabinet de benodigde visie voor heeft ... In plaats daarvan kopen zij liever een Amerikaans speelgoedvliegtuigje.

 

Wie wilt de JSF? - Amerika

Maar wie wilt de JSF nu eigenlijk? Het idee om de JSF aan te schaffen stamt al uit 1990, en tussen toen en nu zijn er een aantal opiniepeiligen uitgevoerd om te zien wat het Nederlandse volk hierover denkt. En de resultaten spreken boekdelen, aangezien het Nederlandse volk hier consequent negatief over is. En hoe kan het ook anders? Aangezien dit duidelijk een nutteloos megaproject is dat alleen wordt uitgevoerd omdat de Amerikaanse wapenindustrie een nieuw vliegtuig heeft ontwikkeld waar ze vanaf moeten, en dat niemand anders wilt hebben (alleen Australië en het VK. hebben ook voor de JSF gekozen), en ons kabinet getrouw alles doet wat de Amerikanen hen opdragen. Sinds de Koude Oorlog gedraag Nederland zich immers als een overzeese kolonie van de Verenigde Staten: Als Amerika iets zegt, is het bij ons gelijk “ja en amen”. Ook al is de V.S. een van de grootste (misschien wel dé grootste) bedreigingen voor de wereldvrede. Het is dan ook geen wonder dat de V.S. geen lid zijn van de Internationale Strafrechtbank in Den Haag, omdat zij weten dat hun militairen geregeld hun boekje te buiten gaan en gruweldaden doen die zonder uitzondering als oorlogsmisdaad of misdaad tegen de menselijkheid kunnen worden beschouwd. Deze angst om op een internationaal podium verantwoordelijkheid voor hun buitenlandse politiek af te moeten leggen, gaat zo ver dat de V.S. alles in het werk stellen om de reikwijdte van het Hof in te dammen, zoals het omkopen van andere landen om hun lidmaatschap op te zeggen, maar ook heeft Amerikaanse volksvertegenwoordiging ondertussen een wet aangenomen om de Amerikaanse president de optie te geven om Den Haag zonder meer aan te vallen in het geval hier een Amerikaanse militair vast wordt gehouden om op verdenking van oorlogsmisdaden voor het Internationaal Strafhof te moeten verschijnen! Dat zijn nu onze vrienden, toch? Maar desondanks doet onze regering nog altijd gedwee wat de Amerikanen ons opdragen. (Voor meer informatie, zie : Amerika)

 

Waarom juist de JSF?

Ten laatste kun je je ook afvragen: Waarom de JSF? Wat is de basis waarop deze beslissing is genomen? Aangezien er nog een flink aantal andere opties bestaan die net zo goed zijn, maar waar het prijskaartje lager ligt, en die geproduceerd worden door een land dat niet de bereidheid heeft uitgesproken om ons met gebruik van geweld binnen te vallen.

 

Zo is er bijvoorbeeld de Eurofighter, geproduceerd door Duitsland, Zwitserland, het VK en Italië – net zo goed als de JSF, maar een stuk betaalbaarder; en als wij hadden besloten om ons bij dit project aan te sluiten, dan hadden wij ook daadwerkelijk wat in de melk te brokkelen gehad qua ontwerp en eisen, in plaats van maar te moeten nemen wat de Amerikanen ons toedelen. Verder is er natuurlijk ook nog het Zweedse SAAB, die erom bekend staan dat ze een aantal van de beste en duurzaamste vliegtuigen ter wereld bouwen. Zelfs het Russische Mig en Sukhoi zouden een optie moeten zijn, als wij er toch geen probleem mee hebben dat onze leveranciers ons bedreigen. Waarom die vliegtuigen niet?

 

Waarom niet ons eigen vliegtuig?

Of waarom niet ons eigen jachtvliegtuig produceren? Het is mogelijk: Zweden produceert zijn eigen topvliegtuigen, en Zweden is een land met maar 9 miljoen inwoners. Qua inwoners zijn wij dus bijna twee keer zo groot, dus waarom kunnen wij dit niet zelf doen? Vooral als je weet dat wij al een lange geschiedenis hebben wat betreft het produceren van innovatieve en gigantisch succesvolle vliegtuigen: Van de Fokker F27 Friendship die letterlijk over de hele wereld is (en nog wordt) gebruikt (zie dit Wikipedia-artikel) tot de eendekkers die wij tijdens de 1ste Wereldoorlog aan de Duitsers leverden, en die op zo’n ongenadige manier gehakt van de Engelsen maakten dat Engelse vliegers daarom “Fokkervoer” werden genoemd. Waarom kunnen wij dit niet wéér doen?

 

Waarom niet gebruiken wat wij al hebben?

En als wij hier allemaal écht geen zin in hebben, en wij de goedkoopst mogelijke optie willen kiezen die toch nog vruchten afwerpt, waarom dan niet gewoon onze bestaande vloot aan F16s updaten? Want echt te oud zijn ze nog lang niet. In vergelijking maken verschillende landen in Azië zelfs nu nog gebruik van aan de moderne tijd aangepaste versies van de Mig-24, oftewel: Vliegtuigen die nog recht uit de Koude Oorlog stammen, en die nog in Korea en Vietnam tegen de Amerikanen hebben gevlogen. Als we echt een economische oplossing willen vinden, zodat wij deze bijna 7 miljard euro aan belangrijkere zaken kunnen besteden, waarom maken wij dan niet gebruik van wat wij al hebben, en gebruiken wij de rest van het geld om Nederland daadwerkelijk beter mee te maken?

 

Waarom niet? – een antwoord op deze vragen heeft het kabinet tot nu toe niet weten te leveren.

Maar wie de JSF wilt, weten wij ondertussen al: Alleen het kabinet.

 

Dossier v.d. Dag: Democratie en Koningshuis | 29 september 2016

Wij begrijpen dat onze website een hoop complexe informatie bevat, en dat niemand de tijd heeft om dit allemaal in één dag door te lezen. Om onze leden en lezers daarom te helpen om toch een overzicht van ons programma te krijgen, lichten wij in elke nieuwsbrief gedetailleerd een bepaald programmapunt toe. Vorige keer hadden wij het over TTIP en CETA, nu is de beurt aan Democratie en Koninkrijk:

 

Democratische medezeggenschap als traditionele Nederlandse waarde

Wij omschrijven ons land vaak met trots als een democratische rechtsstaat. Als Nederlanders hechten wij bijzonder sterk aan typisch Nederlandse waarden zoals inspraak, medezeggenschap en het recht op vrije meningsuiting. Toch is Nederland nog lang niet zo'n democratisch land als het eigenlijk moet en kan zijn. Daarom wil de ReformPartij ons staatsbestel democratischer en transparanter maken en elke burger directe medezeggenschap in het politieke proces en de beleidsvorming van ons land geven. Om dit voor elkaar te krijgen, willen wij o.a. dat alle huidige ambten en functies die niet rechtstreeks door de kiezer worden gekozen door hun democratische evenknie worden vervangen. Zo zullen burgemeesters rechtstreeks door de bewoners van de gemeente gekozen worden, en wordt de minister-president rechtstreeks door het Nederlandse volk gekozen, in plaats van het resultaat te zijn van politieke koehandel en achterkamertjespolitiek.

 

Laat het volk kiezen

Daarom willen wij ook een landelijk referendum organiseren over de toekomstige staatsvorm van ons land. Wij willen de Nederlandse kiezer de kans geven om zich persoonlijk uit te spreken over de vraag of ons land een erfmonarchie moet blijven of een parlementaire republiek moet worden. Uiteindelijk willen wij de Nederlandse besluitsvorming volledig democratisch maken door ons land om te zetten in een parlementaire republiek met een gekozen staatshoofd, in plaats van dat wij de onderdanen van een op middeleeuwse leest geschoeid koninkrijk blijven, waar de koning en zijn familie rechtstreeks door de schatkist (en op grote voet) worden onderhouden, en die als ongekozen politieke factor nog altijd een onevenredig grote invloed op het politieke proces heeft., zonder daarvoor aan de volksvertegenwoordiging ook maar enige verantwoordelijkheid af te hoeven geven.

 

De keuze is waar het om draait

Hoewel wij bij de ReformPartij zelf sterk in het ideaal van een parlementaire republiek met een gekozen staatshoofd geloven, is het echter belangrijk om te begrijpen dat wij het idee dat dit uiteindelijk toch de keuze van de kiezer zelf moet zijn, in plaats van de keuze van een politieke elite in Den Haag, toch belangrijker vinden dan onze eigen poltieke voorkeur over de vraag koninkrijk vs. republiek, . Niemand heeft immers ooit de moeite genomen om aan het Nederlandse kiezer zelf te vragen wat wij nu zelf willen! Daarom gaan wij een landelijk referendum organiseren om de Nederlandse kiezer zelf de kans te geven om voor meer democratie in Nederland te kiezen (of niet).

 

Voor meer informatie, zie ook het artikel DEMOCRATIE en de petitie: REPUREF. Vergeet niet te tekenen!

 

Majesteitsschennis | 29 september 2016

Bron: Hein de Kort

Op 14 juli jl. werd een man uit Kampen verdoordeeld tot 30 dagen in de cel omdat hij een zeer onsmakelijke(!) fotomontage van de koning op zijn facebook-pagina plaatste. Ook heeft in 2007 een dakloze man een boete van 400 euro en 7 dagen cel opgelegd gekregen wegens het beledigen van de koningin. Verder kreeg in 2012 een zwakzinnige man een straf van 80 uur werkstraf en 90 dagen cel wegens majesteitsschennis. Dit zijn slechts enkele voorbeelden van Nederlanders die een celstraf opgelegd hebben gekregen wegens het beledigen van de koning of koningin – wat in ons land een specifieke misdaad is.

 

Nederland = rechtsstaat?

Je kun je je echter afvragen: Hoort het opsluiten van hatelijke criticasters, daklozen en zwakzinnigen werkelijk nog thuis in een democratische rechtsstaat zoals Nederland, enkel omdat zij op een nogal onbeholpen manier een mening verkondigen die afwijkt van de officiële versie? Hoe kan het zijn dat er met enige regelmaat nog betogingen (ook over andere kwesties dan republiek vs. koninkrijk, zoals bijvoorbeeld immigratie, Zwarte Piet, maar ook een 1-meibetoging in 2010) hardhandig door de politie worden opgebroken, ook al zijn ze volstrekt vreedzaam? Waarom is het dat demonstranten door de gemeente vaak een “demonstratiezone” krijgen toegewezen waar het absoluut verzekerd is dat niemand ze ooit zal kunnen zien of horen? Waarom is het dat de politie niet bereid lijkt te zijn om het door de vingers te zien als een dakloze of een mentaal gehandicapte zich hieraan “schuldig” maakt? Verdienen zij als zwakkere leden van onze gemeenschap geen coulantere behandeling?

 

Een fundamentele vraag

Hoewel wij beseffen dat er in Nederland een diepe breuklijn bestaat tussen mensen die loyaal een het koninkrijk zijn en mensen die voorstanders van de republiek zijn, en dat dit daarom vaak een behoorlijk heikel onderwerp kan zijn, zijn dit toch fundamentele vragen die wij onszelf als Nederlandse burgers moeten stellen, omdat dit namelijk direct terugslaat op een van de fundamentele grondbeginselen van onze democratische rechtsstaat: De vrijheid van meningsuiting - en hoever die kan en moet gaan.

 

Politieke gevangenen?

Aan de ene kant zijn wij als volk immers trots op onze rechtstreekse en soms ongenuanceerde manier van doen en het feit dat het je in principe vrij staat om je mening te verkondigen, ook als de rest van Nederland het hier volstrekt niet mee eens is. Aan de andere kant worden er toch nog met enige regelmaat in Nederland mensen door de politie opgebracht die puur objectief gesproken als “politieke gevangenen” bestempeld kunnen worden – als je immers celstraf krijgt omdat je je persoonlijk tegen de monarchie hebt gekeerd, dan wordt je dus gestraft voor het hebben van een bepaalde politieke overtuiging, en niet omdat je de koning direct fysieke of emotionele schade hebt toegebracht – want daar bestaat immers al een effectieve wet voor, aangezien de Nederlandse wet al in de mogelijkheid voorziet om vervolgd te worden voor laster en smaad. Het doel van de wet die majesteitsschennis bestraft, lijkt puur politiek te zijn, en niets meer dan dat.

 

Die landen in de wereld waar mensen celstraf krijgen enkel omdat zij de president bekritiseren of beledigen, bestempelen wij al snel (en met reden) als dictatoriaal, daarom klopt het niet dat er in ons eigen land mensen voor de rechter moeten komen om exact dezelfde reden – niet in het vrije Nederland! Wij zijn immers toch niet Iran, China of Tadzjikistan?

 

Een vrije discussie zonder angst

Ook als je persoonlijk een gepassioneerd aanhager van het koningshuis en ferm tegen het idee van een nieuwe republiek bent, kan het desondanks niet ontkend worden dat er in ons land toch nog behóórlijk veel mensen wonen die geloven dat wij meer democratie in ons staatsbestel nodig hebben en zodoende ook een gekozen staatshoofd. Je kunt het hier mee eens zijn of niet, maar is het niet belangrijk dat wij hier in ieder geval een vrije discussie over kunnen hebben? Zonder angst om mogelijk opgepakt of beboet te worden voor een tegendraadse opmerking of een onbeschofde facebook-update? Is het niet belangrijk dat wij als Nederlanders onder elkaar moeten kunnen bespreken en uitzoeken hoe ons land er in de toekomst uit moet komen te zien? Maar hoe kunnen wij dit doen zolang ons recht op vrije meningsuiting nog door een archaïsche majesteitsschenniswet wordt beknot?

 

De keuze van het volk!

Daarom geloven wij dat deze wet uit de boeken geschrapt moeten worden, en gelukkig is er nu een initiatiefwet in de 2e Kamer die dit voor elkaar wilt krijgen! Wij kruisen onze vingers ... Maar om deze discussie echt op gang te brengen, stellen wij daarom ook een landelijke referendum over het koningshuis voor, zodat wij het hier op landelijk niveau over kunnen hebben, en Nederland eindelijk eens de kans krijgt om deze keuze zelf te maken, zonder de inmenging van een conservatieve politieke elite die het liefst zou zien dat alle Nederlanders monddood over politieke zaken blijven en dat de macht om de dingen te veranderen ferm in de handen van de beroepspolitici blijft. Want uiteindelijk moet de keuze aan het volk zijn!

 

De Opiniepeiling

Het succes van de ReformPartij drijft op zijn leden en zijn “medereizigers” om onze visie voor een Nederland met de vrijheid om te kiezen te realiseren. Daarom telt jouw mening!

 

De vraag van vandaag: Amerika – wat moeten wij ermee? Laat ons weten wat jij over Amerika vindt en hoe wij met haar niet altijd verstandige buitenlandse politiek om moeten gaan. Laat ons weten wat je denkt via www.democ.nl/opinie.html, of door je antwoord terug te sturen naar redactie@democ.nl

Vergeet niet te tekenen! | 29 september 2016

Met enige regelmaat krijgen wij verzoekjes van onze leden om een standpunt over een bepaald onderwerp in te nemen of om een petitie over een bepaald onderwerp te starten. Aangezien wij nu eenmaal heilig in democratische medezeggenschap geloven, willen wij doen wat wij kunnen om dit mogelijk te maken. Daarom hebben wij sinds de vorige nieuwsbrief een aantal nieuwe petities toegevoegd, waardoor de petities die wij nu ondersteunen nu als volgt zijn gegroeid:

 

| NEXIT | Republiek – Ja of nee? | Wietitie – Cannabis legaal of illegaal? | Palestina - Tijd voor vrede in het Midden Oosten |

 

Heb jij ook iets dat aan je hart ligt en waarvan jij vindt dat wij er werk van moeten maken? Laat het ons weten om te zien of wij het toe kunnen voegen en er zo werk van kunnen maken!

Momentopname: Zootopia | 29 september 2016

Bron & Copyright: Disney Inc.

In Momentopname bekijken wij een politiek opmerkelijk boek, film, televisie, en meer - vandaag:

Zootopia

Hoewel Disney toch niet bekend staat als een bedrijf dat beste met de wereld voorheeft, heeft het hier (misschien een beetje onbedoeld) toch een interessante film gemaakt, die net iets dieper gaat dan de gemiddelde prinsessenfilm waar wij allemaal aan gewend zijn.

 

Geïnspireerd door de waarheid

Want hoewel de hoofdrollen van dit verhaal zijn weggelegd voor een antropomorfische vos & konijn, zijn de Disney-medewerkers (Byron Howard & Rich Moore) die met het idee voor deze film op de proppen zijn gekomen duidelijk geïnspireerd geraakt door het huidige politieke klimaat van de wereld, en specifiek dat van hun eigen land, waar presidentskandidaten zonder blikken of blozen gebruik maken van vreemdelingenhaat, terrorismedreiging en naakte angst en om zich naar de top van de pyramide te kletsen.

 

Een frisse wind

Het verhaal van Zootopia wijkt ook van de standaard Disney-formule af: Op geen enkel moment is er sprake van enige romantische ontwikkeling tussen de twee hoofdfiguren, wat een frisse wind is die door de hele film heenwaait. Uiteindelijk trouwt het konijn niet met de vos, waarna zíj voor de kinderen en het eten zorgt terwijl híj het land bestuurt ...

 

In plaats daarvan gaat de film over een konijn dat in een wereld van antropomorfische dieren woont. Dit konijn droomt van een carrière als diender in de grote stad, waar zij na veel moeite terechtkomt. In plaats van haar absolute droombaan, krijgt zij het ene obstakel na het andere op haar pad geworpen enkel omdat zij een konijn is, en konijnen geen agent horen te zijn. Zij is echter niet de enige die moeite moet doen om de beperkingen te overwinnen die de gemeenschap op haar legt vanwege haar “ras”, onderweg komt zij ook een vos tegen die als kleine crimineel zijn geld verdient, omdat een vos nu eenmaal een roofdier is en iedereen hem daarom als gevaarlijk behandelt – terwijl je deze film kijkt is het niet moeilijk om parallellen met de echte wereld te zien, vooral niet als je bedenkt hoe de Clintons destijds het concept van de “superpredator” hebben bedacht (info: dit is het in Amerika bestaande en door de Clintons gepopulariseerde idee dat jonge zwarte mannen “superroofdieren” zijn, en daarom zoveel mogelijk opgesloten moeten worden). Een korte scene die boekdelen spreekt, is slechts een fractie van een seconde lang, maar laat een prooidier zien dat zijn kind van een roofdier weghoudt dat in de metro rustig zit te lezen, enkel omdat het gerucht rondgaat dat de roofdieren van de stad weer wild aan het worden zijn.

 

Schattige diertjes met een diepere boodschap

Maar de onderliggende politieke waarschuwingsboodschap reikt nog een stap verder: Want een handvol van de roofdieren van de stad zijn ook daadwerkelijk weer wild geworden – maar enkel en alleen omdat de viceburgemeester (een wollig klein schaapje) van Zootopia hen in het geheim een serum heeft toegediend die deze mentale verandering veroorzaakt. Waarom doet zij dit? Zodat zij een cultuur van angst kan scheppen waarin zij haar baas, de burgemeester, af kan zetten en zelf stevig in het zadel kan blijven – zoals zij zelf zegt:

"Fear always works!" (Angst werkt altijd!)

Klinkt bekend?

 

Een politie-/misdaadfilm die onverholen zware onderwerpen als racisme en haatpolitiek aansnijdt, is niet iets wat je verwacht van het Huis van de Muis, desalniettemin heeft Disney hier een film geproduceerd die het daadwerkelijk waard is om te kijken. De diepte van deze film is zo onverwacht als een donderslag bij heldere hemel, maar een positief resultaat van het feit dat Disney altijd bereid is om films te maken over schattige diertjes die kleren dragen.

 

Deze film is een aanrader!

Brexit? | 25 juli 2016

Bron: Politico EU.

 

Woensdag 13 juli was een ongemeen heftige dag in Londen: David Cameron gooide de deur van 10 Downing Street achter zich dicht, en nog voor het stof was gaan liggen, had zijn opvolgster al haar intreden in de officiële ambtswoning gedaan.

 

Theresa May

Cameron heeft gegokt en verloren, en nu is Theresa May de nieuwe eerste minister van Groot-Brittannië. Dat betekent ook dat het nu tijd is om te zien in welke richting mevrouw May haar land zal leiden, en specifiek wat er met de Brexit gaat gebeuren.

 

In of uit?

Het is namelijk goed om te weten dat Theresa May uit het Remain-kamp komt: Tijdens het referendum was zij een trouw voorstander van verder Brits lidmaatschap van de E.U., en het zal interessant zijn om te zien of zij haar land ferm op de twee-jaar lange weg richting Brexit houdt, of dat zij onderweg zal besluiten om Groot-Brittannië toch maar bij de E.U. te houden, zodra het onderwerp niet meer heet van de naald is en zij het gevoel krijgt dat de aandacht van het publiek misschien is afgedwaald.

 

Out means out!

Engelands 'Great Escape' uit de E.U.

Tot nu toe zijn er namelijk een aantal tegenstrijdige berichten de wereld ingestuurd: Aan de ene kant heeft mevrouw May duidelijk gezegd dat “out means out” en heeft zij deze stellingname nog benadrukt door een Brexit-voorvechter aan het hoofd te zetten van haar nieuwe departement dat belast is met de taak om haar land van de E.U. los te weken. Ook zijn er een aantal Europese leiders die al hebben gezegd dat Groot-Brittannië nu echt zo snel mogelijk de E.U. moet verlaten – geen getreuzel!

 

Maar misschien ook niet ...

Aan de andere kant heeft premier May na een gesprekje met Angela Merkel al aangekondigd dat zij pas volgend jaar zal beginnen om de procedure voor een definitieve Brexit op te starten. Samen met het feit dat er door verschillende bronnen in Brussel al heimelijk de hoop is uitgesproken dat het er na twee jaar toch allemaal niet van zal komen, kan dit een indicatie kan zijn van het voornemen van Brussel om Groot-Brittannië kost wat kost bij de E.U. te houden, en de bereidheid van mevrouw May om hierin ook mee te gaan, wat het Britse volk daarvan ook mag vinden.

 

Twee jaar is een lange tijd

Op dit moment kunnen wij dus onmogelijk met zekerheid zeggen dat Groot-Brittannië zich ook aan zijn voornemen zal houden om binnen twee jaar tijd uit de E.U. te stappen, ook al is er recent een opiniepeiling gehouden die laat zien dat een meerderheid van de Britten tegen een 2e Brexitreferendum is. Daarom blijft het belangrijk om onze ogen open te houden en erop te letten dat dit democratisch besluit inderdaad wordt uitgevoerd. Twee jaar is immers een lange tijd waarin veel kan gebeuren, en het is niet ondenkbaar dat mevrouw May halverwege de rit zou besluiten om Groot-Brittannië toch maar bij de E.U. te houden, als de aandacht van het Britse publiek misschien is afgedwaald naar een andere crisis of oorlog, die er ongetwijfeld aan zit te komen. Daarom is het van belang om niet te vergeten dat dit een beslissing is die op democratische wijze door het Britse volk is genomen, en daarom dus ook echt geïmplementeerd dient te worden

Parijs – Brussel – Nice ... | 25 juli 2016

Na de bloedige terroristische aanslag van vorige week in Nice, of na de dubbele aanslag in Brussel (waar sommigen van ons wonen), na de aanval op Charlie Hebdo en de aanslagen in Turkije en Nigeria en Bali en na alle andere aanslagen in alle andere getroffen steden rond de wereld, rijst de vraag: Wat gaan wij hieraan doen?

 

Belangrijke vragen

Als je in een stad of land woont waar ooit eens een terroristische aanslag is uitgevoerd (en dat is een lange lijst met steden) is het een natuurlijk menselijk instinct om zo hard en snel mogelijk terug te willen slaan.

Hoewel de wens om wraak te nemen zowel begrijpelijk als onvermijdelijk is, is het desondanks belangrijk dat wij onszelf in de onmiddelijke nasleep van zo’n aanval eerst een paar belangrijke vragen stellen. Het is belangrijk om deze vragen te stellen, omdat dit de enige manier is om een een effectieve en doelmatige manier te vinden om de gesel van het (islamitisch) terrorisme eens en voor altijd uit te roeien.

 

Als wij willen winnen, moeten wij kalm en berekenend blijven

En het ís mogelijk om dit te doen. Wij geloven dat het mogelijk is om terreurgroepen zoals I.S. effectief uit te schakelen, maar enkel en alleen door hier eerst koel en logisch over na te denken, zodat wij een doeltreffende manier kunnen ontwikkelen om dit voor elkaar te krijgen. Hoewel het niet makkelijk is, is het belangrijk om onze emoties op dit moment zo goed mogelijk onder controle te houden en dit probleem op een berekenende manier te analyseren en op te lossen.

 

Gerichte aanvallen met een duidelijke doel

Het is immers belangrijk om niet te vergeten dat deze aanvallen op verschillende steden over de hele wereld niet zomaar door willekeurige geradicaliseerde moslims worden uitgevoerd, maar door de goedgetrainde leden van een wereldwijde terroristische organisatie, met het doel om een specifieke (en emotionele) reactie uit te lokken. Zelfs bij de aanslag in Nice, waar het eerst leek alsof één enkele geradicaliseerde moslim impulsief zijn vrachtwagen door de menigte heen reed, bleek als snel dat hier een heel netwerk en weken voorbereiding achter zat.

 

Geen onderscheid, maar slachtoffers

Daarom is het ook belangrijk om niet te vergeten dat terreurorganisaties zoals I.S. weinig onderscheid maken tussen wie ze afmaken en wie niet: Het doel van deze aanslagen is om zo veel mogelijk slachtoffers te maken (het maakt niet uit wie), en zo te proberen om een emotionele reactie van het Westen (en bondgenoten) uit te lokken. Om te weten waarom zij dit doen, moeten wij ons eerst afvragen wat de terroristen precies willen bereiken ...

 

Wat zij willen bereiken

Wat de extremisten met deze aanslagen proberen te bereiken valt grofweg samen te vatten in twee punten:

 

  • Door terreurdaden uit te voeren uit naam van islam proberen zij ervoor te zorgen dat moslims in Europa (en de rest van de wereld) nog meer met de nek worden aangekeken. Dit is een belangrijke speerpunt voor I.S. aangezien hun basisdoctrine sterk op het idee drijft dat moslims wereldwijd een vervolgde en gediscrimineerde minderheid zouden zijn – ook al is het democratisch gehalte van het gemiddelde land in het Midden-Oosten zelf dramatisch slecht. Door overal ter wereld willekeurige wreedheden uit te voeren, proberen zij doelmatig de reputatie van islam en de moslims nog meer onderuit te halen en zo een (liefst gewelddadige) tegenreactie uit te lokken, waardoor zij kunnen zeggen: “Zie je wel, ik zei het toch!” om zo hun buitenlandse recrutering en geldstromen op peil te houden.
  • Door bepaalde landen actief aan te vallen, proberen zij een agressieve Westerse militaire interventie in het Midden-Oosten uit te lokken, in de stijl van de Amerikaans-Britse invasie van Irak. Dit doen zij om twee redenen: 1) I.S. zijn religieuze fanatici die ervan overtuigd zijn dat het einde der tijden nabij is, en dat hier een laatste apocalyptische veldslag tussen moslims en niet-moslims bij hoort – de slag bij Armageddon; 2) door een Westerse militaire interventie uit te lokken, hopen zij de wijdere islamitische wereld achter zich te kunnen verenigen, door zich als de verdedigers van de islam tegen “de kruisvaarders” op te werpen. Dit is ook de reden waarom van alle landen in Europa Frankrijk het hardst wordt getroffen, omdat Frankrijk een van de grootste militaire apparaten ter wereld bezit, en een van de weinige Europese landen is die in staat is om alleen een militaire operatie in het Midden-Oosten te beginnen (zo bezit Frankrijk o.a. het enige nucleaire vliegdekschip buiten de V.S.).

 

Een aantal effectieve maatregelen

Met deze kennis zijn wij in staat om een aantal effectieve maatregelen te ontwerpen. Om te beginnen probeert I.S. een Westerse invasie van het Midden-Oosten te provoceren. Daarom is het belangrijk dat wij juist het lokale verzet (dus de Koerden, het Iraakse leger en het Vrije Syrische Leger) alle nodige steun geven om op eigen houtje de terroristen uit te schakelen. Hoewel de rijke landen uit de omgeving (zoals de Arabische Golfstaten) tot nu toe geen enkele interesse hebben getoond om terrorisme te bestrijden, zijn de Koerdische Peshmerga’s, het Iraakse leger en het Vrije Syrische Leger langzaam maar zeker I.S. aan het terugdringen.

 

Geen Amerikaanse invasie! Maar steun voor de lokale strijders

In plaats van een grote invasie van het Midden-Oosten op Amerikaanse stijl, moeten wij deze lokale krachten de fysieke en logistieke steun geven die zij nodig hebben om hun taak uit te voeren. Om te beginnen, vechten veel Koerden met wapens die nog uit de 2e Wereldoorlog stammen! Zo kunnen wij beginnen door de Koerdische strijders van moderne uitrusting te voorzien, die hun in staat zullen stellen om verder te bouwen op de successen die zij tot nu toe hebben behaald. Ook kunnen wij helpen om de gigantische stroom Iraakse en Syrische vluchtelingen al in de regio zelf op een humane manier op te vangen (en zo tegelijkertijd de vluchtelingenstroom richting Europa ook in te dammen). Wij kunnen zelfs Nederlandse artillerie naar de regio sturen om de Koerden en de Irakezen bij te staan in hun gevecht tegen de terroristen. Maar verder dan dat willen wij niet gaan, aangezien wij nooit aan een grootschalige invasie (op z’n Amerikaans) van het gebied deel willen nemen, aangezien dit de situatie uiteindelijk alleen maar erger maakt.

 

Zonder twijfel zonder Amerika

Dit zijn allemaal manieren waarop wij de Koerden en de Irakezen kunnen helpen om de terroristen effectief uit te roeien, maar welke maatregelen wij ook nemen, het zal echter uiterst belangrijk (!) zijn om ervoor te zorgen dat alles wat wij ondernemen onder eigen vlag en samen met de lokale krijgsmachten wordt uitgevoerd, en nooit of ten nimmer onder Amerikaanse of Britse vlag of in een-of-andere samenwerking met de Amerikanen! Het is immers hún onverantwoordelijke invasie en bezetting van Irak die rechtstreeks tot het onstaan van I.S. heeft geleid! Wat het Midden-Oosten nu nodig heeft is minder Amerikaanse bemoeienis, niet meer ...

 

Ook thuis is er werk aan de winkel

Op het thuisfront moeten wij ondertussen echter ook extra maatregelen nemen om ons land sterker te maken en extremisme en religieus fanatisme in de kiem te smoren: Zoals gezegd leunt het radicaal islamisme sterk op het idee dat moslims in het Westen een gediscrimineerde minderheid zijn. Een effectieve manier om het radicaal islamisme te bestrijden, is door dit idee finaal onderuit te halen. Daarom is het belangrijk dat wij nu nog harder werken aan een Nederlandse gemeenschap waar iedereen gelijke kansen krijgt, ongeacht afkomst, geslacht of overtuiging. Waar niemand ooit het gevoel krijgt dat hij of zij misschien wordt achtergesteld vanwege uiterlijk of achternaam. Het is van levensbelang voor de vrijheid en veiligheid van onze samenleving dat wij dit effectief en grondig voor elkaar krijgen!

 

Eén land waar iedereen in thuis kan horen

Echter, moet dit wel hand in hand gaan met het besef dat Nederland één grote, verenigde samenleving is, met een gemeenschappelijke cultuur, geschiedenis en waarden die door alle inwoners gelijk gedeeld worden, en die voor iedereen in gelijke mate moet gelden. Kortom: Hoewel Nederland op dit moment misschien wel een multi-ethnische gemeenschap is, moet het echter ook een monoculturele samenleving zijn. Oftewel: Er kan slechts ruimte zijn voor één dominante taal en cultuur in Nederland – de Nederlandse – en iedere inwoner moet het gevoel krijgen dat zij hierin thuishoren.

 

Om dit voor elkaar te krijgen, kunnen wij gelijk al een groot aantal relatief eenvoudige maatregelen nemen:

Zo kunnen wij beginnen om de Nederlandse taal effectief te promoten, door bijvoorbeeld belastingvoordeel te geven aan Nederlandstalige cultuuruitingen (zoals film, literatuur en muziek). Ook moeten wij het lager en middelbaar onderwijs hervormen om een sterkere gevoel van gemeenschap en verantwoordelijkheid onder de kinderen te kweken. Wat ook belangrijk is, is dat de overheid moet stoppen om onze bevolking officieel in “allochtonen” en “autochtonen” op te delen. Het officiële gebruik van deze termen door de overheid zorgt voor een wij-zij-mentaliteit die het onstaan van een effectieve Nederlandse monocultuur recht in de weg staat. Wij geloven dat iedereen die een Nederlands paspoort heeft ook een Nederlander is, punt uit! En dat is precies het gevoel dat iedereen die een Nederlands paspoort bezit ook moet hebben: Trots om deel van de Nederlandse gemeenschap uit te mogen maken! En zo zijn er nog veel meer maatregelen die wij kunnen nemen, die er doelmatig voor zullen zorgen dat er zich in ons land een sterk Nederlands gemeenschapgevoel kan ontwikkelen.

 

Door middel van deze maatregelen, en meer, kunnen wij religieus fanatisme in onze gemeenschap uitroeien, en ervoor zorgen dat ons land veilig en verenigd blijft!

 

Bekijk ook ons dossier: Midden-Oosten

 

Turkije | 25 juli 2016

Zoals iedereen weet, is er afgelopen week in Turkijke een staatsgreep afgeslagen. Nu is het interessant om te weten dat zo’n 6 maanden geleden deze staatsgreep al door Sibel Edmonds (voormalig medewerker van de FBI) lijkt te zijn voorspeld ...

 

Wie zit erachter?

Er bestaat op dit moment een hoop onduidelijkheid over wat er precies in Turkije aan de gang is. En nu rijst de vraag: Wie zit erachter?

 

Het leger?

Was het een opstandige factie binnen het Turkse leger? Het is mogelijk – aangezien Turkije in de afgelopen decennia al zo’n 5 staatsgrepen door het leger heeft moeten doorstaan. Het leger ziet zich traditioneel als de beschermers van het seculiere Turkije, en premier Erdogan is zelf niet seculier, maar behoorlijk conservatief en religieus en ook behoorlijk ouderwets in veel van zijn opvattingen.

 

Erdogan?

Was het Erdogan dan zelf? Het is mogelijk – Erdogan is duidelijk een intelligente en medogenloze politicus die deze crisis nu handig heeft gebruikt om schoon schip te maken in de regering en het leger. Tot nu toe zijn er al zo’n 6000 Turken gearresteerd, wordt er openlijk gesproken over de herinvoering van de doodstraf, en heeft het land het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens tijdelijk buiten spel gezet.

 

Amerika?

Was het een buitenlandse interventie, in het bijzonder door de CIA? Het is mogelijk – de Amerikanen hebben de afgelopen decennia al verschillende keren staatsgrepen (of pogingen daartoe) in andere landen uitgevoerd. Het beroemdste voorbeeld hiervan is de door de CIA ondersteunde staatsgreep door generaal Pinochet in Chili, maar bijvoorbeeld ook de al gefaalde Varkensbaai-invasie in Cuba. Ook is het opmerkelijk om te leren dat een van de opgebrachte coupplegers de commandant was van dezelfde luchtmachtbasis waar de Amerikaanse krijgsmacht in Turkijke ligt gelegerd (Inçirlik). Ook is het opmerkelijk om te zien hoe de Westerse (en vooral Engelstalige) media hebben “gefaald” om adequaat in beeld te brengen hoe het Turkse volk deze couppoging heeft weten tegen te houden – het is wonderbaarlijk om te zien hoe bijvoorbeeld een youtubefilmpje van Turkse burgers die een tank lijfelijk beklimmen nooit zelfs maar het nieuws heeft gehaald ...

 

Door het volk verijdeld!

Alles wat wij tot nu toe weten is dat er iets aan de hand is – iets wat ze niet op de NOS, CNN, of BBC laten zien. Wij weten dat deze couppoging is verijdeld door de massale opkomst van het Turkse volk, die de tanks als een echte menselijke deken hebben bedekt en zo tegen hebben gehouden. Daarom zijn wij optimistisch om te kunnen zien hoe deze uiting van pure burgermacht een duidelijk illegale couppoging heeft weten te stoppen, en hopen wij tegelijkertijd dat Erdogan hier geen misbruik van zal maken om het land geheel onder zijn controle te krijgen.

Wij zullen zien waar het schip strandt ...

 

 

Dossier van de Dag ... Amerika | 25 juli 2016

De Militair-Industriele Saten van Amerika

Wij begrijpen dat onze website een hoop complexe informatie bevat, en dat niemand de tijd heeft om dit allemaal in één dag door te lezen. Om onze leden en lezers daarom te helpen om toch een overzicht van ons programma te krijgen, lichten wij in elke nieuwsbrief gedetailleerd een bepaald programmapunt toe. Vorige keer hadden wij het over TTIP en CETA, nu is de beurt aan Amerika:

 

Amerikaans beleid dat gevaarlijk is voor Nederland

Bij Reform maken wij ons al sinds enige tijd ernstig zorgen over de koers die de V.S. al sinds jaren in de wereld volgt, en in het bijzonder de buitenlandse politiek van de V.S., aangezien dit directe en ingrijpende negatieve conseqenties voor ons land heeft.

 

Een goed voorbeeld van dit potentieel gevaarlijke beleid van de V.S. is de American Service-Members' Protection Act (wet ter beschermening van Amerikaanse militairen), die ook wel bekend staat als de The Hague Invasion Act (de Den Haag-invasiewet), die in 2002 door het Amerikaanse Congres is goedgekeurd en die vandaag de dag dus ook nog in de Amerikaanse boeken staat. Deze wet stelt de president van Amerika in staat om alles te doen wat nodig is om Amerikaanse militairen uit handen van het Internationaal Strafhof in Den Haag te houden, inclusief rechtstreekse militaire actie om Amerikaanse militairen uit Den Haag terug naar de V.S. te brengen. Dit is als gevolg van het feit dat Amerika geen lid van het Strafhof is, en de invloed van dit orgaan systematisch probeert te beknotten, waarschijnlijk omdat de Amerikaanse beleidsmakers zich er wel van bewust zijn dat hun militairen met enige regelmaat acties ondernemen die als een oorlogsmisdaad of een misdaad tegen de menselijkheid gezien kunnen worden (denk hierbij bijvoorbeeld aan het uitroeien van Irakeese dorpen, of de grote hoeveelheid buitenrechterlijke moorden in Pakistan en Afghanistan uitgevoerd door middel van drones, en meer). Kort samengevat, hebben de V.S. duidelijk aangegeven dat zij bereid zijn om Den Haag met militaire middelen binnen te vallen om zo een Amerikaanse militair te bevrijden die daar voor misdaden tegen de menselijkheid of oorlogsmisdaden terecht staat!

 

Oorlog als afleidingsmanoeuvre voor binnenlandse problemen

Puur objectief gezien vormen de Verenigde Staten van Amerika al sinds jaren een bovenmatige bedreiging voor de vrede op onze planeet. Zo is er geen enkel land dat de afgelopen +/- 50 jaar zo veel verschillende individuele oorlogjes is begonnen, zelfs Rusland heeft zich over de jaren in minder catastrofale buitenlandse militaire avonturen gestort dan de V.S.! Van de oorlog in Vietnam tot de invasie en bezetting van Irak lijkt Amerika een eenvoudig plan te volgen: Door vrijwel constant overzeese conflicten te beginnen, proberen zij de aandacht af te leiden van de problemen waar zij thuis zelf te kampen mee hebben - zoals wijde armoede, vuurwapengeweld, racisme, geen noemenswaardige bescherming van werknemers, fauduleuze verkiezingen, en nog veel meer.

 

Deze "Grand Strategy" van de V.S. - en voornamelijk hun invasie en bloedige bezetting van Irak - is rechtstreeks verantwoordelijk geweest voor het onstaan van de terreurgroep I.S., aangezien deze terreurorganisatie grotendeels is begonnen door ex-soldaten uit het leger van Saddam Hoessein, die na de Irakinvasie massaal door de Amerkanen zijn ontslagen, en zodoende kwamer er plots een grote hoeveelheid goedgetrainde en -bewapende mannen zonder werk te zitten. Dat dit op den duur goed mis zou gaan, was te verwachten.

 

Het machtigste land ter wereld, maar ook een falende staat

Over de jaren hebben de V.S. herhaaldelijk laten zien dat zij er geen probleem mee hebben om zich eigenmachtig het recht toe te eigenen om zich met de politieke en economische ontwikkeling van andere landen te bemoeien - voorbeelden hiervan zijn talrijk: Chili, Cuba, Nicaragua, Irak, Afghanistan, Pakistan (mogelijk ook Turkije) en nog veel meer landen zijn ten prooi gevallen aan Amerika’s veroverings- en bemoeizucht.

 

Verder hebben de V.S. laten zien dat zij een land vormen met sterke totalitaire trekjes, een gebroken politiek systeem, een oppermachtig leger, vrijwel geen bescherming of ondersteuning van de individuele burger door middel van bijvoorbeeld sociale zekerheid, betaalbaar onderwijs of bescherming tegen politiegeweld, bescherming tegen onteigening, systematische en geïnstitutionaliseerde achterstelling van de Afro-Amerikaanse minderheid, en nog veel meer dat eraan mankeert. Hoewel Amerika het militair machtigste land ter wereld is, is het tegelijkertijd ook een falende staat die een aanzienlijk deel van zijn burgers politieke en economisch marginaliseerd heeft. Dit is op zich al een verschrikking, maar het probleem wordt nog verergerd door het feit dat de V.S. dit gebroken systeem en deze ongelijke machtsverhoudingen actief en met geweld naar de rest van de wereld proberen te exporteren.

 

Het doel = Wereldoverheersing

Zowel de Amerikaanse strategie in de wereld als de door het Amerikaanse leiderschap geüitte retoriek (inclusief Amerikaanse beleidspapieren) laten zien waar het bij de Amerikaanse Grand Strategy precies om gaat: Het einddoel van de V.S. lijkt niets minder dan totale wereldoverheersing te zijn, waar elk land in de wereld of door directe bezetting door het Amerikaanse leger of door een mengeling van economische kolonisatie en politieke dominantie (zoals in het geval van David Cameron of dhr. Rutte) zonder vragen te stellen zullen doen wat de V.S. hen opdragen, omdat zij "hechte bondgenoten" zijn.

 

Nederland moet tegengas geven tegen de V.S.

De ReformPartij gelooft echter dat elk volk het recht moet hebben om op democratische wijze voor zichzelf uit te maken welke koers het in de wereld wilt varen, en dat buitenlandse inmenging in de politieke processen van een soevereine staat ontoelaatbaar is. Wij geloven ook dat de gemiddelde Amerikaanse burger een praktische gijzelaar is van de Amerikaanse politieke en economische elite, die zich in een positie bevinden waar zij zonder tegenstand of afstraffing de wetten van het land kunnen maken en breken.

 

Wij hebben er geen twijfel over dat het huidige Amerikaanse gedrag een acuut gevaar voor de wereldvrede vormt. En wij willen daarom zoveel mogelijk tegengas tegen de onzalige plannen van de V.S. geven. De president van Amerika betitelt zichzelf graag als de "leader of the free world" (leider van de vrije wereld) - de praktijk laat echter anders zien! Wij vinden dat het daarom aan Nederland moet zijn om het goede voorbeeld te geven door tegengas te geven! Net zoals wij dat nu al doen door het gastland van het Internationaal Strafhof te zijn.

Zie ook ons dossier: http://democ.nl/amerika.html

 

Voor meer informatie, zie ook het artikel Amerika

 

De Opiniepeiling | 25 juli 2016

Het succes van de ReformPartij drijft op zijn leden en zijn “medereizigers” om onze visie voor een Nederland met de vrijheid om te kiezen te realiseren. Daarom telt jou mening!

 

De vraag van vandaag: Republiek of Koninkrijk? Wat vind jij dat wij moeten zijn? Laat ons weten wat je denkt via www.democ.nl/opinie.html, of door je antwoord terug te sturen naar redactie@democ.nl

REFORMPARTIJ

Wil je altijd op de hoogte blijven? Geef je op voor onze nieuwsbrief